विदिताखिल शास्त्र सुधा जलधे
महितोपनिषत्-कथितार्थ निधे ।
हृदये कलये विमलं चरणं
भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 1 ॥

करुणा वरुणालय पालय मां 
भवसागर दुःख विदून हृदम् ।
रचयाखिल दर्शन तत्त्वविदं 
भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 2 ॥

भवता जनता सुहिता भविता 
निजबोध विचारण चारुमते ।
कलयेश्वर जीव विवेक विदं 
भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 3 ॥

भव एव भवानिति मे नितरां 
समजायत चेतसि कौतुकिता ।
मम वारय मोह महाजलधिं
भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 4 ॥

सुकृते‌உधिकृते बहुधा भवतो 
भविता समदर्शन लालसता ।
अति दीनमिमं परिपालय मां 
भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 5 ॥

जगतीमवितुं कलिताकृतयो
विचरन्ति महामाह सच्छलतः । 
अहिमांशुरिवात्र विभासि गुरो 
भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 6 ॥

गुरुपुङ्गव पुङ्गवकेतन ते 
समतामयतां न हि को‌உपि सुधीः ।
शरणागत वत्सल तत्त्वनिधे 
भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 7 ॥

विदिता न मया विशदैक कला
न च किञ्चन काञ्चनमस्ति गुरो । 
दृतमेव विधेहि कृपां सहजां 
भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 8 ॥